Σε όλα τα Ασφαλιστήρια Συμβόλαια του ΟΑΕΠ, ανεξάρτητα από το Πρόγραμμα Ασφάλισης στο οποίο υπάγονται , υπάρχουν στους «Γενικούς Όρους» συγκεκριμένες διατάξεις που καθορίζουν τη μορφή συνεργασίας του ασφαλισμένου με το Τμήμα Ζημιών του Οργανισμού, τα δικαιολογητικά που πρέπει να υποβληθούν ανάλογα με τον επελθόντα ασφαλισμένο κίνδυνο, τη διαδικασία εκκαθάρισης της ζημιάς, καθώς και καταβολής της αποζημίωσης.

Επίσης, στους «Γενικούς Όρους» περιγράφονται αναλυτικά όλες οι περιπτώσεις όπου ο ασφαλισμένος εκπίπτει του δικαιώματός του για αποζημίωση, εκ των οποίων οι βασικότερες είναι παραβάσεις ουσιωδών Γενικών Όρων του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου, καθώς και οι τυχόν «ποιοτικές διαφορές» που αποδεδειγμένα υπάρχουν. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, αν οι αποδεδειγμένες ποιοτικές διαφορές αφορούν μόνο σ' ένα συγκεκριμένο ποσοστό της παραληφθείσας ποσότητας, εννοείται ότι η αποζημίωση που καταβάλλεται αφορά την αξία του ποσοστού της συνολικής ποσότητας που βρέθηκε εντάξει.

Σε περίπτωση Ασφάλισης Βραχυπρόθεσμης Εξαγωγικής Πίστωσης, αν ο ξένος αγοραστής δεν πληρώσει κατά την ημέρα που η οφειλή του καθίσταται «ληξιπρόθεσμη», τότε ο ασφαλισμένος εξαγωγέας έχει το δικαίωμα, χωρίς την έγκριση του ΟΑΕΠ, να εγκρίνει παράταση της προθεσμίας εξόφλησης μέχρι και 60 ημέρες. Αν και η παράταση των 60 ημερών παρέλθει χωρίς εξόφληση, τότε ο εξαγωγέας έχει δικαίωμα να δώσει και άλλη παράταση, αλλά μόνο κατόπιν έγκρισης του ΟΑΕΠ, ή να ζητήσει την εκκίνηση της διαδικασίας καταβολής αποζημίωσης, πράγμα που μπορεί να κάνει και μετά παρέλευση 20 ημερών από το «ληξιπρόθεσμο» της οφειλής (χωρίς παράταση).

Συνήθως, όταν παρέρχονται 20 ή και 30 ημέρες από το ληξιπρόθεσμο, και δεν υπάρχει ακόμα εξόφληση, ο ασφαλισμένος εξαγωγέας αποστέλλει στον ξένο πελάτη του «επιστολές όχλησης», ενώ αν και αυτή η προσπάθεια δεν τελεσφορήσει, ζητά από τον ΟΑΕΠ να αποστείλει προς τον «δύστροπο» οφειλέτη μία «επιστολή όχλησης», απειλώντας τον ότι σε περίπτωση που δεν εξοφλήσει την οφειλή του, θα διωχθεί δικαστικά από τον ΟΑΕΠ. Σε πολλές περιπτώσεις, η «επιστολή όχλησης» του ΟΑΕΠ αποδίδει και ο οφειλέτης πληρώνει, έστω και καθυστερημένα.

Εάν οι παραπάνω προσπάθειες του εξαγωγέα και του ΟΑΕΠ δεν φέρουν αποτέλεσμα, ο εξαγωγέας ζητά από τον Οργανισμό να ξεκινήσει τη διαδικασία καταβολής αποζημίωσης, οπότε ο «Φάκελλος Ασφάλισης» διαβιβάζεται από το «Τμήμα Κατάρτισης Συμβολαίων & Εξυπηρέτησης Πελατών» στο «Τμήμα Ζημιών & Είσπραξης Απαιτήσεων», όπου και διαμορφώνεται ο «Φάκελλος Ζημιάς» του ασφαλισμένου για το συγκεκριμένο αγοραστή, όπου περιέχονται όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Για παράδειγμα, σε περίπτωση «υπερημερίας», εκτός από τιμολόγια, φορτωτικές, κλπ., απαιτείται και «εξώδικη όχληση» προς τον ξένο οφειλέτη.

Αφού ο «Φάκελλος Ζημιάς» ετοιμαστεί, συντάσσεται «Εισηγητικό Σημείωμα Ζημιάς» από το Τμήμα Ζημιών για το Δ.Σ. του Οργανισμού, συνοδευόμενο και από σχετική γνωμοδότηση που συντάσσεται από το Γραφείο Νομικής Υπηρεσίας του ΟΑΕΠ, οπότε το Δ.Σ. εγκρίνει, ή απορρίπτει την καταβολή αποζημίωσης.

Προκειμένου να γίνει η «εκκαθάριση» της ζημιάς, ο αρμόδιος χειριστής του Τμήματος Ζημιών αφαιρεί από το συνολικό ποσό της εκκρεμούσας οφειλής τυχόν χρηματικά ποσά που καταβλήθηκαν έναντι, τυχόν ποσά από πιστωτικά σημειώματα, κλπ. Το εναπομένον υπόλοιπο πολλαπλασιάζεται επί το ποσοστό κάλυψης και επί την συναλλαγματική ισοτιμία fixing του ευρώ προς το ξένο νόμισμα του τιμολογίου, η οποία ίσχυε κατά την ημέρα υπογραφής του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου. Ταυτόχρονα με την καταβολή της αποζημίωσης, ο ασφαλισμένος εξαγωγέας παραδίδει «εξοφλητική απόδειξη» για το εκκαθαρισθέν ποσό της ζημιάς, καθώς και «Σύμβαση Εκχώρησης» για το εν λόγω ποσό (ποσόν της απαίτησης του στο μέτρο που έχει ασφαλιστεί από τον ΟΑΕΠ). Μετά την καταβολή της αποζημίωσης, ο ΟΑΕΠ προσπαθεί να επανεισπράξει ό,τι μπορεί από την εκχωρηθείσα οφειλή, μέσω συνεργασίας του με ειδικές εταιρίες του εξωτερικού ( Debt Collecting Agents ) ή Δικηγορικά Γραφεία.

Για τις άλλες περιπτώσεις Ασφαλιστηρίων Συμβολαίων, δηλ. Τεχνικών Έργων, Επενδύσεων Εξωτερικού, κλπ., η διαδικασία αποζημίωσης κινείται στην ίδια «φιλοσοφία», μόνο που διαφέρουν τα σχετικά δικαιολογητικά. Σε κάθε περίπτωση, οι «Γενικοί Όροι» των Ασφαλιστηρίων Συμβολαίων περιγράφουν λεπτομερώς τη διαδικασία, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, κλπ.

Tο συνολικό ανώτατο ύψος αποζημίωσης για όλους τους επελθόντες κινδύνους και για όλες τις επελθούσες ζημίες που καλύπτονται με το παρόν ασφαλιστήριο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβεί το εικοσαπλάσιο (20πλάσιο) των καταβληθέντων στον ΟΑΕΠ ασφαλίστρων, αφαιρουμένων τυχόν επασφαλίστρων και ασφαλίστρων που αντιστοιχούν σε φορτώσεις κατά τον χρόνο τυχόν εγκριθείσας παράτασης διάρκειας φορτώσεων.

Προκειμένου να δοθεί πλήρης και αναλυτική απάντηση στην ερώτηση αυτή, κρίνεται σκόπιμο να διακρίνουμε τις παρακάτω συγκεκριμένες περιπτώσεις κόστους ασφάλισης για τα διάφορα Προγράμματα Ασφάλισης του ΟΑΕΠ:

α. Πρόγραμμα Ασφάλισης Βραχυπρόθεσμων Εξαγωγικών Πιστώσεων

Όπως αναφέρθηκε στην παράγραφο 1 της 5 ης απάντησης, στο παραπάνω Πρόγραμμα υπάρχουν δύο περιπτώσεις Ασφαλιστηρίων Συμβολαίων, δηλ. τα «Συμβόλαια Μεμονωμένων Φορτώσεων» και τα «Συμβόλαια GLOBAL».

Το κόστος ασφάλισης για τα «Συμβόλαια Μεμονωμένων Φορτώσεων» έχει ως εξής:

Με την υποβολή της αίτησης, και προκειμένου να ερευνηθεί η φερεγγυότητα ενός εκάστου από τους ξένους αγοραστές, ο εξαγωγέας πρέπει να καταβάλει ένα μέρος (περίπου 50%) της δαπάνης που πληρώνει ο ΟΑΕΠ σε ξένες εταιρίες ( τύπου ICAP ) για την προμήθεια ( On Line ) αναλυτικών «Δελτίων Εμπορικών Πληροφοριών». Μαζί με την αίτησή του, ο εξαγωγέας θα πρέπει να υποβάλει στον ΟΑΕΠ και αποδεικτικό κατάθεσης σε τράπεζα. Με δεδομένα τα παραπάνω, σας πληροφορούμε ότι από 1.4.2007, και μόνο για τα Συμβόλαια «Μεμονωμένων Φορτώσεων», θα ισχύσουν οι 3 κατηγορίες χωρών, με τις αντίστοιχες τιμές ανά ξένο αγοραστή-πελάτη, όπως φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Όσον αφορά το δεύτερο και κυριότερο στοιχείο κόστους, δηλ. το ασφάλιστρο, αυτό διαμορφώνεται ως εξής:

Για την κάλυψη του «πακέτου» των δύο βασικών εμπορικών κινδύνων (πτώχευση και υπερημερία του ξένου αγοραστή), το ασφάλιστρο κυμαίνεται από 0,70% έως 1% επί της αξίας του τιμολογίου, ανάλογα με τον τρόπο διακανονισμού και τις πληροφορίες για τον ξένο αγοραστή. Για παράδειγμα, σε φόρτωση με τιμολόγιο 10.000 Ευρώ, το ασφάλιστρο θα είναι 80 Ευρώ.

Για την κάλυψη του «πακέτου» των τεσσάρων πολιτικών κινδύνων (γεγονότα ανωτέρας βίας, απαγόρευση μεταφοράς συναλλάγματος, ακύρωση της άδειας εισαγωγής, δικαιοστάσιο), το ασφάλιστρο κυμαίνεται μεταξύ 0,05% και 1,50%, ανάλογα με τη διάρκεια της εξαγωγικής πίστωσης (30 - 180 ημέρες) και τη χώρα εισαγωγής (υπάρχει ταξινόμηση τεσσάρων κατηγοριών χωρών ανάλογα με τον πολιτικό κίνδυνο). Για παράδειγμα, το ασφάλιστρο για την κάλυψη του «πακέτου» των τεσσάρων πολιτικών κινδύνων για εξαγωγή προς Βουλγαρία (4 η κατηγορία) με διάρκεια πίστωσης 30 ημερών θα είναι 1%, με διάρκεια 60 - 90 ημερών 1,20% και με διάρκεια 120 - 180 ημερών 1,50%.

Το κόστος ασφάλισης για τα «Συμβόλαια GLOBAL» έχει ως εξής:

Για τη συμμετοχή του στο κόστος εμπορικών πληροφοριών, ο εξαγωγέας καταβάλει, ανά ξένο αγοραστή, 30 Ευρώ ανεξαρτήτως χώρας προορισμού.

Για την κάλυψη του «πακέτου» των δύο βασικών εμπορικών κινδύνων (πτώχευση και υπερημερία του ξένου αγοραστή), το ασφάλιστρο ορίζεται σε 0,40% επί της αξίας του τιμολογίου, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της εξαγωγικής πίστωσης και τη χώρα προορισμού, ενώ αν ο ασφαλισμένος δεν παρουσιάζει καθόλου ζημιές, το ασφάλιστρο μπορεί να μειωθεί μέχρι και στο 0,30%.

Για την κάλυψη του «πακέτου» των τεσσάρων πολιτικών κινδύνων (γεγονότα ανωτέρας βίας, απαγόρευση μεταφοράς συναλλάγματος, ακύρωση της άδειας εισαγωγής, δικαιοστάσιο), το ασφάλιστρο κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με εκείνα των «Συμβολαίων Μεμονωμένων Φορτώσεων», δηλ. μεταξύ 0,05% και 1,50%, ανάλογα με τη διάρκεια της εξαγωγικής πίστωσης και τη χώρα εισαγωγής.

β. Πρόγραμμα Ασφάλισης Μεσο-μακροπρόθεσμων Εξαγωγικών Πιστώσεων

Όπως αναφέρθηκε στις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 της 5 ης απάντησης, στο παραπάνω Πρόγραμμα υπάρχουν 4 περιπτώσεις Ασφαλιστηρίων Συμβολαίων, δηλ. τα «Συμβόλαια Ασφάλισης Μεσομακροπρόθεσμων Εξαγωγικών Πιστώσεων» (πώληση προϊόντων με μεσομακροπρόθεσμη πίστωση), «Συμβόλαια Ασφάλισης Πιστώσεων στον Αγοραστή» ( Buyer ' s Credit ), «Συμβόλαια Ασφάλισης Τεχνικών Έργων» και «Συμβόλαια Ασφάλισης Επενδύσεων Εξωτερικού».

Το κόστος για τα «Συμβόλαια Ασφάλισης Μεσο-μακροπρόθεσμων Εξαγωγικών Πιστώσεων» έχει ως εξής:

Κατ'αρχήν, με την υποβολή της αίτησής του, ο εξαγωγέας πρέπει να καταβάλει ένα ποσό που καθορίζεται από τον ΟΑΕΠ «κατά περίπτωση», σαν συμμετοχή στο κόστος πληροφοριών για τη φερεγγυότητα του ξένου οφειλέτη, για την εξέταση της εξαγωγικής σύμβασης από τη Νομική Υπηρεσία του ΟΑΕΠ για τυχόν απαραίτητες διορθώσεις, τροποποιήσεις, κλπ., ώστε να είναι «συμβατή» με τα προβλεπόμενα στον Καταστατικό Νόμο του ΟΑΕΠ (Ν.1796/88), καθώς και για την εξέταση άλλων θεμάτων που προκύπτουν κάθε φορά, δεδομένου ότι τα προς ασφάλιση «σχήματα» δεν είναι πάντα ομοιόμορφα. Με άλλα λόγια, υπάρχει ένα «κόστος ανοίγματος φακέλλου».

Για την κάλυψη των διαφόρων εμπορικών κινδύνων (πτώχευση, υπερημερία, αυθαίρετη καταγγελία της εξαγωγικής σύμβασης, κλπ.) το ασφάλιστρο κυμαίνεται, κατά κίνδυνο, από 0,40% έως 0,70%, ανάλογα με τις πληροφορίες για τον ξένο οφειλέτη, καθώς και τη διάρκεια της περιόδου αποπληρωμής.

Για την κάλυψη ολόκληρου του «πακέτου» πολιτικών κινδύνων , εφαρμόζονται υποχρεωτικά τα «ελάχιστα επίπεδα ασφαλίστρων» ( MPB : Minimum Premium Benchmarks ) τα οποία ορίζονται από την υπ'αριθμ. TD/CONSENSUS (97)30 Συμφωνία του ΟΟΣΑ που ισχύει από 1.4.1999 και φέρει τον τίτλο «Guiding Principles for Setting Premia and Related Conditions for Officially Supported Export Credits: The Knaepen Package».

Με βάση την παραπάνω Συμφωνία ΟΟΣΑ, ολόκληρο το «πακέτο» πολιτικών κινδύνων περιλαμβάνει τους εξής επί μέρους πολιτικούς κινδύνους:

α. Πιστωτικός Κίνδυνος Κυρίαρχου Κράτους ( Sovereign Credit Risk ), όπως π.χ. η υπερημερία Κεντρικής Τράπεζας, ή Υπουργείου Οικονομικών, κλπ.

β. Κίνδυνος Χώρας ( Country Risk ), που αναφέρεται στην αξιολόγηση της ικανότητας μιας χώρας να εξυπηρετεί το εξωτερικό της χρέος. Ειδικότερα, υπάρχουν 5 επί μέρους παράμετροι που προσδιορίζουν τον Κίνδυνο Χώρας και είναι οι εξής:

β.1. Επιβολή Γενικού Δικαιοστασίου ( General Moratorium ) που θεσπίζεται με νόμο ή Προεδρικό Διάταγμα από την Κυβέρνηση της οφειλέτριας χώρας.

β.2. Αδυναμία Μεταφοράς Συναλλάγματος ( Transfer Risk ), που προκύπτει « de facto » από πολιτικά γεγονότα για τα οποία δεν φέρει ευθύνη η χώρα που παρέχει την πίστωση.

β.3. Μέτρα Πολιτικής και Νομικές Ρυθμίσεις που εφαρμόζονται από την Κυβέρνηση της οφειλέτριας χώρας, με τα οποία δηλώνεται επίσημα ότι η αποπληρωμή εξωτερικού χρέους μπορεί να γίνει σε εγχώριο νόμισμα, παρόλο που σαν συνέπεια των παραπάνω μέτρων, σε συνδυασμό με μεταβολές στη συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματος της οφειλέτριας χώρας, η μετατροπή του ποσού αποπληρωμής στο ξένο νόμισμα που προβλέπεται στην εξαγωγική σύμβαση, έχει σαν αποτέλεσμα την ανεπαρκή κάλυψη του χρέους (πίστωσης) κατά την ημέρα της μεταβίβασης του κεφαλαίου ( transfer of funds ).

β.4. 'Αλλα μέτρα ή αποφάσεις της Κυβέρνησης της οφειλέτριας χώρας, τα οποία εμποδίζουν την αποπληρωμή του χρέους (πίστωσης).

β.5. Γεγονότα Ανωτέρας Βίας ( Cases of Force Majeure ) που συμβαίνουν εκτός του εδάφους της πιστώτριας χώρας, όπως π.χ. πόλεμος (συμπεριλαμβανομένου του εμφυλίου), απαλλοτρίωση, επανάσταση, στάση, σοβαρές πολιτικές ταραχές, κυκλώνες, πλημμύρες, σεισμοί, εκρήξεις ηφαίστειων, παλιρροιακά κύματα, πυρηνικά ατυχήματα.

Τα «ελάχιστα επίπεδα ασφαλίστρων» δίδονται από συγκεκριμένο «απόρρητο» πίνακα που συμπεριλαμβάνεται στην παραπάνω Συμφωνία ΟΟΣΑ, με βάση δύο παραμέτρους, δηλ. τη διάρκεια της πίστωσης (που μπορεί να κυμαίνεται από 2 έως 20 χρόνια) και την κατηγορία πολιτικού κινδύνου της οφειλέτριας χώρας με βάση ταξινόμηση 7 κατηγοριών, όπου στην κατηγορία 1 υπάγονται οι χώρες με τον χαμηλότερο πολιτικό κίνδυνο, ενώ στην κατηγορία 7 οι χώρες με τον υψηλότερο πολιτικό κίνδυνο. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι, ο πίνακας προκύπτει από συγκεκριμένο «Στατιστικό Μοντέλο», ενώ στα πλαίσια ΟΟΣΑ λειτουργεί σε μόνιμη βάση «Ομάδα Εμπειρογνωμόνων» ( Country Risk Experts ), η οποία επικαιροποιεί ανά 3μηνο την ταξινόμηση πολιτικού κινδύνου των χωρών, με βάση συγκεκριμένα στοιχεία της οικονομικής και πολιτικής κατάστασης που επικρατεί στις χώρες. Τα ποσοστά ασφαλίστρων που δίδονται στον πίνακα, αντιπροσωπεύουν το συνολικό ποσό των οφειλομένων ασφαλίστρων, εκφρασμένο σαν ποσοστό της ασφαλιζόμενης αξίας. Τονίζεται και πάλι, ότι τα ασφάλιστρα που δίδονται στον πίνακα αποτελούν τα «ελάχιστα επίπεδα», με την έννοια, ότι μπορεί κάποιος ΟΑΕΠ χώρας του ΟΟΣΑ να επιβάλει υψηλότερα επίπεδα, αλλά ποτέ χαμηλότερα.

Θα πρέπει να σημειώσουμε επίσης, ότι με τα «ελάχιστα επίπεδα ασφαλίστρων» που δίδονται στον πίνακα καλύπτεται ολόκληρο το «πακέτο» πολιτικών κινδύνων που περιγράψαμε παραπάνω, ενώ με βάση συγκεκριμένες διατάξεις της Συμφωνίας ΟΟΣΑ, ο εξαγωγέας μπορεί να επιλέξει κάλυψη με λιγότερους κινδύνους ως εξής: Μπορεί να έχει έκπτωση 50% από το ασφάλιστρο του πίνακα, επιλέγοντας ολόκληρο το «πακέτο» με εξαίρεση τους παραπάνω κινδύνους (β.1, β.2, β.3), ή εναλλακτικά, μπορεί να έχει έκπτωση 20% από το ασφάλιστρο του πίνακα, επιλέγοντας ολόκληρο το «πακέτο» με εξαίρεση τους κινδύνους (β.4, β.5).

Για παράδειγμα, μία «επί πιστώσει» πώληση υλικού στη Ρουμανία με διάρκεια αποπληρωμής 3 χρόνια, για κάλυψη ολόκληρου του «πακέτου» πολιτικών κινδύνων, θα έχει ασφάλιστρο 4,05% (υπό την έννοια που δώσαμε παραπάνω), ενώ αν επιλεγεί η κάλυψη λιγότερων πολιτικών κινδύνων (όπως παραπάνω), θα υπάρξει έκπτωση επί του ασφαλίστρου κατά 50%, ή κατά 20% αντίστοιχα.

Όσον αφορά στο κόστος για τα «Συμβόλαια Ασφάλισης Τεχνικών Έργων», ισχύουν τα ίδια όπως και παραπάνω για την κάλυψη των εμπορικών και πολιτικών κινδύνων, ενώ υπάρχουν κάποιες μικροδιαφορές, κυρίως όσον αφορά σε συγκεκριμένα διαδικαστικά θέματα, λόγω του διαφορετικού αντικειμένου της εξαγωγικής σύμβασης.

Για παράδειγμα, ενώ στην περίπτωση πώλησης προϊόντων τα ασφάλιστρα πρέπει να καταβάλλονται 10 ημέρες μετά τη φόρτωση, στην περίπτωση κατασκευής τεχνικού έργου, όπου έχουμε δύο διακριτές περιόδους κατασκευής και αποπληρωμής, τα ασφάλιστρα πρέπει να καταβάλλονται, είτε εφάπαξ και προκαταβολικά με την έναρξη της κατασκευής του έργου, είτε σε δόσεις οι οποίες όμως θα εξοφλούνται όλες εντός της κατασκευαστικής περιόδου, δεδομένου ότι η περίοδος αποπληρωμής (δηλ. η περίοδος του πιστωτικού κινδύνου) αρχίζει αμέσως μετά το τέλος της κατασκευαστικής περιόδου.

Όπως και προηγουμένως, έτσι και στην περίπτωση του Προγράμματος αυτού υπάρχει ένα κόστος «ανοίγματος φακέλλου» που καταβάλλεται με την υποβολή της αίτησης.

Όσον αφορά στα σχετικά «ελάχιστα επίπεδα ασφαλίστρων» που δίδονται από τον πίνακα της Συμφωνίας ΟΟΣΑ, για να βρούμε, σε κάθε περίπτωση, τη συγκεκριμένη πιστωτική περίοδο στην πρώτη στήλη του πίνακα, θα πρέπει να διαιρέσουμε την περίοδο κατασκευής δια 2 και στο πηλίκο που θα προκύψει να προσθέσουμε την περίοδο αποπληρωμής.

Το κόστος για τα «Προγράμματα Ασφάλισης Επενδύσεων Εξωτερικού» έναντι πολιτικών κινδύνων, διαμορφώνεται ως εξής:

Κατ'αρχήν, όπως και στα προηγούμενα Προγράμματα, υπάρχει ένα κόστος «ανοίγματος φακέλλου» που καταβάλλεται με την υποβολή της αίτησης.

Όσον αφορά στα ασφάλιστρα για την κάλυψη πολιτικών κινδύνων που συνδέονται με την ανάληψη επενδύσεων στο εξωτερικό, αυτά δεν υπάγονται στις ρυθμίσεις της Συμφωνίας ΟΟΣΑ, αλλά καθορίζονται «κατά περίπτωση» σαν ποσοστό επί της ασφαλιζόμενης αξίας, ανάλογα με τη «βαρύτητα» ενός εκάστου των ζητουμένων πολιτικών κινδύνων για τη χώρα υποδοχής της επένδυσης, ενώ καταβάλλονται σε ετήσια βάση και κυμαίνονται από 0,40% έως 0,60% κατά κίνδυνο.

Τέλος, κάτι άλλο που θα πρέπει οπωσδήποτε να τονίσουμε όσον αφορά στην καταβολή των ασφαλίστρων, ανεξάρτητα από το «Πρόγραμμα Ασφάλισης» στο οποίο υπάγεται το συγκεκριμένο Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο, είναι ότι τα ασφάλιστρα καταβάλλονται σε Ευρώ, σαν ποσοστό επί της τιμολογιακής αξίας, ως εξής:

Από την 1.1.2002, εφόσον η τιμολόγηση γίνεται σε Ευρώ, τα ασφάλιστρα καταβάλλονται κανονικά σε Ευρώ. Εφόσον η τιμολόγηση γίνεται σε νόμισμα χώρας που δεν ανήκει στη «Ζώνη Ευρώ», τα ασφάλιστρα θα καταβάλλονται σε Ευρώ, με βάση την ισοτιμία ( fixing ) που δίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για το εκτός «Ζώνης Ευρώ» νόμισμα σε σχέση με το Ευρώ, κατά την ημέρα της υπογραφής του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου.

Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σε όλες τις περιπτώσεις είσπραξης ασφαλίστρων υπάρχει μία πρόσθετη επιβάρυνση χαρτοσήμου 2,4% που παρακρατείται από τον ΟΑΕΠ και αποδίδεται στο Δημόσιο.